"लक्ष्मीची पावलं" --------
लहानशी गोष्ट आहे.रात्री साडेनऊचा सुमार, एक पोरगा एका चपलेच्या दुकानात शिरतो. गावाकडचा टिपीकल. हा नक्की मार्केटिंगवाला असणार, तसाच होता तो, बोलण्यात गावाकडचा लहेजा तरीही काॅन्फीडन्ट. बावीस तेवीस वर्षांचा असेल. दुकानदाराच लक्ष पहिल्यांदा पायाकडे जातं.त्याच्या पायात लेदरचे शूज व्यवस्थित पाॅलीश केलेले ,
दुकानदार - काय सेवा करू ?
मुलगा - माझ्या आईला चप्पल हवीय टिकाऊ पायजे
दुकानदार - त्या आल्या आहेत का ?त्यांच्या पायाचं माप ?"_
मुलानी आपलं वाॅलेट बाहेर काढलं त्यात चार घड्या केलेला एक कागद कागदावर पेनानं आऊटलाईन काढलेली दोन पावलं.
दुकानदार - अरे मला मापाचा नंबर चालला असता.
तसा तो मुलगा एकदम बांध फुटल्या सारखं बोलता झाला "काय माप सांगू साहेब?
माझ्या आयनं जिंदगीभर,पायात कदी चप्पलच घातली नाय,
आई ऊसतोड कामगार, काटा कुट्यात कुटं बी जात्ये अनवानी ढोरावानी मेहनत केली मला शिकीवलं ,
शिकलो, अन् नोकरीला लागलो. आज पैयला पगार झालाय दिवाळीला गावाकडं चाललोय आईला काय नेऊ? हा सवालच पैदा होत न्हाई. किती वर्सांचं स्वप्न हाई
पहिल्या पगारातून आयेला चपला नेयाच्या."
दुकानदारान चांगल्या टिकाऊ चपला दाखवल्या आठशे रूपये किंमत होती.
"चालतंय की "त्याची तयारी होती.
दुकानदाराने सहज विचारले;
"किती पगार आहे रे तुला ?"
"सध्याच्याला बारा हजार, रहानं,खानं धरून सात-आठ हजार खर्च होतात इथं, दोन तीन- हजार आयेला धाडतो."
अरे मग आठशे रूपये जरा जास्त .....तो मधेच बोलला....पण असुद्या
दुकानदाराने बाॅक्स पॅक करून दिला त्याने पैसे दिले.
आनंदात तो बाहेर निघाला.
एवढी महागाची भेट किंमत करताच येणार नाही त्या चपलांची. ......... पण दुकानदाराने त्याला थांबवल
थांब जरा! दुकानदाराने अजून एक बाॅक्स त्याच्या हातात दिला.
"ही चप्पल आईला तुझ्या या भावाकडून गिफ्ट
पहिली खराब झाली की दुसरी वापरायची तुझ्या आईला सांग आता अनवाणी फिरायचं नाही आणि नाही म्हणायचं नाही."
दुकानदाराचे आणि त्याचे दोघांचेही डोळे भरून आले.
"काय नाव तुझ्या आईचं ?" दुकानदाराने विचारलं.
"लक्ष्मी "तो ऊत्तरला.
दुकानदार लगेचच मागणी करत बोलला,"माझा नमस्कार सांग त्यांना, आणि एक वस्तू देशील मला?
पावलांची आऊटलाईन काढलेला,तो कागद हवाय मला.
तो कागद दुकानदाराच्या हातात ठेऊन आनंदात तो निघून गेला.
तो घडीदार कागद दुकानदाराने दुकानाच्या देवा-ह्यात ठेवला.
दुकानातील देवा-ह्यातला तो कागद दुकानदाराच्या लेकीनं बघितला.
आणि तिनं विचारलं "काय आहे हे बाबा ?"
दुकानदार दिर्घ श्वास घेऊन आपल्या लेकीला बोलला;
"लक्ष्मीची पावलं" आहेत बेटा
एका सच्च्या भक्ताने काढली आहेत ती. त्यानं बरकत येते धंद्याला."
लेकीनं , दुकानदाराने आणि सगळ्यांनीच मनोभावे त्या पावलांना नमस्कार केला,......
"लक्ष्मीची पावलं "
No comments:
Post a Comment